Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6322 K.2016/3712

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, şikayet tarihi itibari ile Boyacı 2 Apartmanının yöneticiliğini yaptığı, aralık 2010 - mart 2011 tarihleri arasında ise, sanık ...'in yönetici, sanık ...'nun da yönetici yardımcısı olarak apartmanda görev yaptıkları, bu dönem içerisinde devir aldıkları, topladıkları paralardan yaptıkları harcamalar sonunda kalan ve apartmana ait olan 5.255,02 TL'sini kat maliklerine teslim etmeyerek mal edindikleri, iddia olunan olayda, sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “300'er gün”, "250'şer gün" ve “5.000 'er TL” adli para cezası terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 'er gün”,