Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6324 K.2016/848

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait iddia bayinde çalışmakta olduğu esnada toplanan 8.900 TL miktardaki hasılat ile katılan tarafından kendisine iş yerinde kullanılması amacıyla verilen telefonu alarak gittiği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Sanığın, katılanın zararının 2.000 TL'lik kısmını karşılaması karşısında, katılana söz konusu kısmi ödemenin hangi evrede yapıldığının tespit edilmemesi ve TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorulmaması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

3-Sanık hakkında TCK 51. maddesi kapsamında erteleme hükümleri uygulanırken erteleme müessesesinin sadece hapis cezaları ile sınırlı olarak uygulanabileceği hususu gözetilmeden erteleme kararının adli para cezasını da kapsayacak şekilde verilmesi,