Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6351 K.2016/3606

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikâyet tarihinden 2 ay kadar önce katılana ait cep telefonunu bir saat sonra geri getireceğini beyan ederek aldığı, ancak aradan uzun süre geçmesine rağmen olaya konu telefonu katılana iade etmediği, bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Sanığın, kısa bir süre sonra getireceğini söyleyerek katılandan aldığı telefonu 3 gün sonra abisine vererek gönderdiğini, ancak abisinin vefat etmiş olması nedeniyle telefonun ulaşmamış olabileceği şeklindeki savunmasına, katılan beyanına, tanık anlatımına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine inceleme dosya kapsamına göre sanığın yerine görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,