Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6377 K.2016/3913

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ...'i arayarak, asker arkadaşı olduğunu söyleyen, kimliği tespit edilemeyen ... isimli şahsın, şikayetçiye, teyzesinin kocasının altın bulduğunu ve satmak istediklerini söylediği, şikayetçinin bu nedenle ...'ya gitmek üzere yola çıktığı, ... isimli şahsın telefonda kaza yaptığını, teyzesinin kocası ve teyzesinin oğlunun kendisini karşılayacağını söylediği, sanık ... ve temyizdışı sanık ...'ın şikayetçiyi karşılayarak bir zeytin bahçesine götürdükleri, burada sanık ...’ın cebindeki poşetten bir tane numune altını şikayetçiye verdiği,

şikayetçinin numune altını kuyumcuda bozdurup gerçek altın olduğunu öğrenmesi üzerine sanıklara 3.300 TL verdiği, sanıkların altınları getireceklerini söyleyip ayrıldıkları ve geri dönmedikleri anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,