Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6393 K.2016/1251

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanları, yurt dışına işçi olarak götüreceği vaadinde bulunduktan sonra bu duruma inanan katılanların her birinden sözde işe yerleştirme işlemlerinin karşılığı olarak 220 dolar para alıp haksız menfaat temin etiği ve bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın olaydan önce tanışıklığı olduğu katılanları Rusya'ya çalışmaları için işçi olarak götüreceğini söyleyerek değişik miktarlarda para aldığı, ancak yurt dışına gönderemediği ve buna karşılık aldığı paraları da iade etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanığın katılanlardan hangileri ile müstakilen, hangileri ile topluca görüşüp paralarını aldığı kesin surette saptanıp, aynı yer ve zamanda topluca para alınanlara karşı işlenen dolandırıcılık suçu yönünden tek ceza tayin olunup kendi içinde zincirleme suç hükümlerine göre TCK'nın 43/1 maddesi gereğince cezasında arttırım yapılması; ayrı yer ve zamanda gerçekleşen dolandırıcılık suçu yönünden ise mağdur sayısınca suç oluşacağı gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43. maddesi uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

b- TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,