Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6411 K.2016/3942

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, taksicilik yapan mağdurun aracına bindiği, taksiden ineceği sırada borcunun 10 TL olduğunu öğrenmesi üzerine "eşim 200 TL para getiriyor sen bana para üstünü ver, ben parayı getireyim dedikten sonra" mağdurdan 190 TL alarak taksiden indiği ve geri gelmediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,