Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6431 K.2015/2904

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde, bankadan para çekerek yolda yürümekte olan mağdurun yanına gelerek, mağdura hitaben “emmi anam öldü, para dağıtıyorum, 50 TL sana vereyim, camiye ver, ancak bende bozuk para yok” diyerek cebinden çıkarttığı 100 TL'yi mağdura gösterdiği, peşinden “sen bozuk paraları ver, parayı dağıtayım, sana sonra tüm olarak vereyim” diyerek mağdurda bulunan 385 TL'yi aldığı, bir süre yürüdükten sonra sanığın mağdura “gel eve gidelim muhtara seninle birşeyler göndereyim” diyerek birlikte bir apartmana girdikleri, sanığın daha sonra evin anahtarını arabada unuttuğunu söyleyerek mağdurun yanından ayrılarak bir daha gelmediği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.