Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6523 K.2016/4830

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde katılanı taksicilik yaptığı ...Taksi Durağı isimli işyerinden telefonla aradığı, ticaret odasından aradığını beyan ederek ...Bulvarı ...

Apartmanı önünde bekleyen bir kişiden bir kısım evrakı alıp kendisine getirmesini, bu kişiye aldığı evrak karşılığında 42 TL vermesini, yanına geldiğinde taksi ücreti ile birlikte bu parayı ödeyeceğini söylediği, katılanın bu beyana inanarak telefonda konuşulan yerde beklemekte olan sanığın yanına gittiği, burada sanığa 42 TL vererek sanık tarafından verilen zarfı alarak Ticaret Odasına gittiği, ancak burada kendisini bekleyen bir kişi olmadığını anlayınca kolluğa müracaat ettiği, sanığın 2012 yılında benzer dolandırıcılık suçundan kolluk tarafından yakalandığı, katılanın sanığı teşhis ederek şikâyette bulunduğu,

sanığın bu şekilde kullanmış olduğu hile ile müştekinin zararına kendisine yarar sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Sanık savunması, katılan beyanları ve dosya kapsamı itibariyle sanığın söz konusu suçu işlediğine dair mahkûmiyet kararına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.