Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6535 K.2016/3590

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılanın mobilya dükkanına müşteri olarak gidip oturma grubu takımı ile bir adet üçlü kanepe satın aldığı ve karşılığında toplam 2.400 TL tutarında beş adet senet verdiği, katılanın alınan eşyaları sanığın verdiği adrese gönderdiği, sanığın ertesi gün tekrar gelip bu defa kayınvalidesine mobilya almak istediği, bir gün önce eşyaları götüren işçilerin evde başka bir eşyanın olmadığını ve evin boş olduğunu katılana iletmeleri üzerine katılanın sanıktan şüphelenip vermiş olduğu eşyaları geri getirmesini söylediği, katılanın işçileri ile birlikte eşyaları geri vermeye giden sanığın yolda bir bahaneyle ayrıldığı,

işçilerin eşyaların evde olmadığını gördükleri, sanığın işçilerden önce eve gelen görevlilerin eşyaları haczedip aldıklarını savunduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi, ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibarelerinin tamamen çıkartılması,