KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/6540 E., 2015/6631 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2012/165963
- Mahkemesi
- Adana 1. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/04/2012
- Numarası
- 2011/240 (E) ve 2012/357 (K
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Suç tarihi
- 13/09/2010
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılana ait iş yerinde satış elemanı olarak çalışan suça sürüklenen çocuğun, katılanın bilgi ve rızası dışında bir adet bilgisayar kasası, ana kart ve 256 ram belleği aldığı ve bu malzemeleri sattığı, suça sürüklenen çocuğun ayrıca katılanın iş yerinden internet üzerinden 250 TL değerinde kontör sattığı anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın, TCK'nın 43/1-2 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi ayrıca para cezasının ertelenmesinin mümkün olmamasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen sonuç adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 250 gün olarak tayin edilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/6540, K. 2015/6631, 16 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama