Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6560 K.2016/4015

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkla katılan şirket arasında, 15/07/2005 tarihinde Finansal Kiralama Sözleşmesi akdedildiği, bu sözleşme gereği, katılan şirketin, sanığa sözleşmede belirtilen dijital baskı makinesini teslim ettiği, sözleşme gereği ödenmesi gereken kira borçları vadesinde ödenmeyince kendisine 13/03/2006 tarihli ihtarname gönderildiği, ihtarnamenin 14/03/2006 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre, birikmiş tüm borçların temerrüt faiziyle birlikte ödenmesi ve kiralanan malın belirtilen süre içinde katılan şirkete teslim edilmesi istendiği, ancak sanığın sürenin sonunda ihtarnameye konu borçlarını ödemediği gibi finansal kiralamaya konu makineyi de iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suç tarihi ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 60 ve 3 günlük sürelerin bitim tarihi olan 17/05/2006 olmasına rağmen kararda 22/04/2010 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi, ayrıca TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,