Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6572 K.2016/3517

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde, yanında kimliği tespit olunamadığından hakkındaki soruşturma tefrik edilen başka bir şahısla birlikte, bir özel hastanenin veznesinde çalışan katılanın yanına gittikleri sanığın "Beni ... Hanım size gönderdi, fatura cihazının 12 adet kartuşunu size teslim etmemi ve ücretini sizden almamı istedi" şeklinde sözlerle katılanı aldattığı, katılanın kartuşları teslim almayı kabul edip kasada o an için 200 TL olduğunu söylemesi üzerine 200 TL parayı alıp "bekleyin, kartuşları arabadan getireyim" diyerek ayrıldıktan sonra hastaneden kaçtıkları anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi,