Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6599 K.2016/1134

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dağsan İnşaat Temizlik şirketinin büyük hissedarı ve müdürü olan katılanın, şirketin diğer hissedarı sanığa, şirketi ihale işlemlerinde temsil etmek üzere vekalet verdiği, sanığın bu vekaletnameye göre şirketi borçlandırma ve bono düzenleme yetkisi olmadığı halde, şirketten alacağı olmayan tanık ...'ya kendi şahsi borçlarına karşılık suça konu 65.000 TL bedelli bonoyu şirket adına düzenleyerek verdiği, sanık, katılan ve tanık beyanları, vekaletname ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından,

dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığa verilen vekaletnamede bono düzenlemek suretiyle şirketi borç altına sokma yetkisinin olmaması, dolayısıyla vekaletname sınırının aşılmayıp, olmayan bir yetkinin kullanıldığı değerlendirildiğinden tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde “60” gün olarak tayin edilmesi,