KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/6641 E., 2016/1063 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 52, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın cep telefonunundan ulaştığı katılana kendisini...'de görevli astsubay ...olarak tanıttığı, eşinin Ankara'da hastanede olduğunu, kendisinin şu an gelemeyeceğini, kayın biraderinin Varlık Mahallesinde köprünün altında beklediğini, ona 70 TL vermesini söylediği, sonrasında katılanın sanığın belirtiği yere giderek 70 TL parayı kendisini Selahattin astsubayın gönderdiğini söyleyen kişiye verdiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
...Cumhuriyet Başsavcılığının sanığın 2009 yılında telefonunun çalındığına ilişkin bir müracaatının bulunmadığına dair 08/05/2012 tarihli yazısı,sanık adına kayıtlı telefon numarasına ait baz bilgilerini gösteren iletişim kayıtları karşısında eksik inceleme nedeniyle bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
TCK 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/6641, K. 2016/1063, 9 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama