Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6649 K.2016/3882

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın 25.02.2009 tarihinde ... plakalı aracını oto tamirciliği yapan sanığa ait işyerine tamir için bıraktığı, 11.06.2009 günü sanığın işyerine aracını teslim almaya giden katılanın, aracının sanık tarafından boş bir arsaya bırakıldığını, aracının lastik, jant, kapı ve diğer aksamlarının söküldüğünü gördüğü, böylece sanığın meslek ilişkisinin gereği olarak kendisine teslim edilen katılana ait aracın parçalarını sökmek ve böylece zilyetliğin kendisine devri amacı dışında araç üzerinde tasarrufta bulunmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,