Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6795 K.2016/4924

2-TCK'nın 204/1, 62, 53 madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait galeriden araç almak istediği, yapılan pazarlık sonucu 41.000 TL’ye anlaştıkları, 26.750 TL’lik kısmını keşideci imzası sahte olan çekle, kalanını da peşin olmak üzere ödediği, sanığın bu aracı alıp kendi adına tescil ettirdikten bir gün sonra 14.03.2006 tarihinde başkasına sattığı, çekin ibraz tarihinde ödememe talimatı olduğundan tahsil edilemediği, bu şekilde çalıntı çeki sahte olarak keşide etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olup mahkumiyet kararına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının çek bedeli 26.750 TL olup bu miktarın iki katının 53.500 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde ''2675 gün adli para cezası'' olarak belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 52. madde gereğince; 1 gün karşılığı 20 TL üzerinden hesaplanarak 53.500 TL adli para cezası ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, isabetsiz bir şekilde haksız menfaat miktarı 1350 gün olarak belirlenerek suretiyle sonuç olarak 22.500 TL adli para cezasına hükmedilerek eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.