Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6893 K.2016/8916

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Kapalı Cezaevinde kaldığı süreçte tanıştığı katılan ...'in adını kullanarak ... Yağ Fabrikasına giden sanığın kendisini katılanın akrabası olarak tanıttığı, hastanede paraya ihtiyacı olduğunu söylediği katılanın fabrikaya verdiği ayçiçek bedeli olarak alacağı olan paradan 400 TL'yi aldığı, bu olaydan sonra da diğer katılan ...'in konfeksiyon işyerine giderek, kendisini yine cezaevinde tanıdığı tanık ...'nin kardeşi olarak tanıtıp 700 TL'lik alışveriş yaptığı, unsurları bakımından eksik olan ve delil olması açısından emanete alınan açık senedi de ... adına düzenleyip katılana verdiği, bu şekilde sanığın iki kez dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olaylarda;

Sanığın subut bulan eylemleri yönünden mahkumiyetleri yönündeki mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tekerrüre esas olan eski hükümlülüğün infaz aşamasında belirlenmesi mümkün görülmüştür. Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet,