Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/6907 K.2016/4555

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kullanmış olduğu telefondan arandığı, arayan şahsın "Başkomiser ... olduğunu, katılanın ev telefonunun yasa dışı örgüt tarafından kötü amaçlı olarak kullanıldığını, iki memur ve savcının incelemede bulunduğunu, failin tespiti için verecekleri hesaba para yatırması gerektiğini söylediği, katılanın da inanarak ATM aracılığıyla toplamda 2.980 TL parayı numarası verilen, sanık ...'e ait olan kredi kartı hesabına yatırdığı, sanıkların bu suretle katılandan haksız kazanç elde ettiklerinin iddia edildiği olayda; sanık ...'in;

o suça konu kredi kartını kuyumcu olarak faaliyet gösteren sanıklar ... ve ...'a verdiğini, borcunun takip eden aya devrettiğini, katılanın kredi kartına yatırmış olduğu paraların sanıklar ... ve ... tarafından borç ödemesi olarak yapıldığını savunduğu, sanıkların savunmaları, katılan beyanları, banka yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanıkların mahkumiyeti yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,