Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7034 K.2016/4407

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile daha önce müştekiyle aynı bölükte askerlik yaptığı anlaşılan temyiz dışı diğer sanık ...'ın müştekiyi dolandırmak amacıyla anlaştıkları, bu amaçla temyiz dışı sanık ...'ın asker arkadaşı olan müştekiyi telefonla arayarak....'e davet ettiği, müştekinin bu daveti kabul ederek olay tarihinde.... ili Karşıyaka ilçesine geldiği, müşteki ile sanıkların hastane önünde buluştukları, temyiz dışı sanık ...'ın diğer sanık ...'i müştekiye .... olarak tanıştırdığı, daha sonra sanık ...’ın cebinden 20-30 adet civarında üzerinde .... olan sahte altınları çıkartarak müştekiye gösterdiği ve kalan kısmının evde olduğunu söylediği, sanıkların müştekiden evdeki altınları getirmek üzere 4.000,00 TL parayı alıp ortadan kayboldukları, bu şekilde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen olayda,

Sanığın savunması, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.