Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/709 K.2015/1639

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık savunması, katılan beyanı ve bilirkişi raporuna göre; katılanın sahibi bulunduğu eczaneyi rahatsızlığı nedeniyle işletemediği ve işlerini yürütmesi için sanığı kalfa olarak işe aldığı, eczanenin sanık tarafından işletildiği dönemde alınan 5 kutu kanser tedavisinde kullanılan ilacın, stokta bulunmadığı ve resmen satışının da yapılmamış olduğu, ilaçların bedeli olan 20.243 TL'nin katılanın iş yerinden ödendiği anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,