Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7115 K.2016/4828

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisini müteahhit olarak tanıtan sanığın, katılanlar ile arsalarına inşaat yapmak üzere anlaştığı, bu kapsamda aralarında noter aracılığı ile 08.05.2006 tarihinde düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, sanığın bu sözleşme uyarınca katılanlara ait taşınmazlar üzerinde yapacağı bağımsız bölüm ve dairelerden bir kısmını katılanlara vermek üzere taahhütte bulunduğu,

katılanların da yapılan anlaşma ve düzenlenen sözleşmeye istinaden hisselerini sanığa devrettikleri, ancak sanığın inşaata başlamayarak yükümlülüklerini yerine getirmediği ve katılanlardan aldığı arsa paylarını başka kişilere sattığı, bu şekilde hile kullanmak suretiyle katılanları hisselerini üzerine alıp başkalarına satmak suretiyle kendisine haksız menfaat sağlayarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamı itibariyle; sanığın dolandırıcılık suçunun işlediğine dair mahkûmiyet kararına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında aynı suçun birden fazla kişiye karşı aynı anda işlenmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi delaletiyle 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.