Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7171 K.2016/1215

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanların yürüdükleri sırada yanlarına yaklaşarak katılan ...'a "teyzeciğim, sen ...'ın annesi misin" demesi üzerine katılanın da bunu doğruladığı, bunun üzerine sanığın "teyzeciğim, benim babaannem rahmetli oldu, babaannem hacca gidecekti hac için ayırdığı bir miktar para var, eğer çevrenizde fakir öğrenciler var ise bu paraları öğrencilere vermek istiyoruz, size güvenebiliriz bu parayı size vereyim" dediği, katılanların da bunu kabul ederek tanıdıkları fakir öğrenciler olduğunu onlara verebileceklerini söyledikleri, bunun üzerine sanığın "o zaman buyurun benimle gelin, dükkândan parayı alıp size vereyim" dediği,

birlikte yürümeye başladıkları daha sonra karşı kaldırımdaki bir şahsın da yanlarına geldiği ve cadde üzerinde bir apartmana girdikleri, sanık ...'in yukarıdaki katlarda mevlit okunduğunu söyleyip katılanlara birlikte çıkmayı teklif ettiği, ancak daha sonra geri dönerek katılanlara beklemelerini söylediği ve elindeki 3.000 TL parayı katılan ...'a verdiği, katılan parayı çantasına koyarken sanığın “parayı hocaya okutturmam lazım siz de elinizdeki paraları verin, bereketi olur” dediği ve katılan ...'ın üzerinde para olmaması nedeniyle kolundaki bilezikleri verdiği, katılan ...'nın da üzerindeki 1.200 TL parayı sanığa verdiği,

sanığın yanındaki arkadaşıyla birlikte katılanları mevlit okunduğu belirtilen kata çıkmaları için asansöre bindirdiği, kendisinin ise “ben de hemen geliyorum” diyerek olay yerinden uzaklaştığı, sanığın üzerine atılı suçu bu şekilde işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,