Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7364 K.2016/5769

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Sadet'e ait telefoncu dükkanında çalışan Serpil'in yanına gelen sanığın, iş yeri sahibi Sadet'i tanıdığını, kendisi ile daha önce görüştüğünü, telefonlara birlikte bakacaklarını söyleyerek katılan Serpil üzerinde güven tesis ettikten sonra iş yerinde Sadet'in gelmesini beklemeye başladığı, bir süre sonra namaz vaktinin geldiğini, daha sonra geleceğini söyleyerek iş yerinden ayrıldığı, bir müddet sonra tekrar iş yerine gelerek acil paraya ihtiyacı olduğunu, sokağın köşesinde bekleyen kız kardeşine vereceğini söyleyerek kendisine inanmasını sağlayan katılan Serpil'den 140 TL alarak olay yerinden uzaklaştığı ve bir daha dönmediği,

sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrarı, katılan beyanları, güvenlik kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamında anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulamaya esas teşkil eden TCK 50. maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 maddesine aykırılık oluşturulması;