KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/7407 E., 2016/3782 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2, 51/1-3. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası, erteleme, 2 yıl denetim süresi belirlenmesi
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan ...'in ....Limited Şirketi adlı şirketin müdürü olarak görev yaptığı, suç tarihinde şirkete gelen ve kendisini iş adamı olarak tanıtan sanığın, katılan ile iş görüşmesi yaptığı, kendisinin iş adamı olduğu yönünde hile ve desiseler ile katılanı ikna ettiği ve yapacakları iş ile ilgili olarak müştekiden 2000-TL parayı aldığı ve daha sonra kendisi ile hiçbir şekilde irtibat kurulamadığı, sanığın alınan savunmasında... Şirketler Grubu bünyesinde bulunan... şirketinde çalıştığını ve şirket adına hareket ettiğini beyan ettiği, ancak yapılan araştırmada... A.Ş bünyesinde... Grubu adı altında bir şirketin bulunmadığı, ... isimli bir şahsın da bu şirkette hiçbir zaman çalışmadığının anlaşılması üzerine sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;
1-Sanığın suç tarihinde... Holding bünyesinde... bölgesinde doğalgaz, kum ocağı veya hafriyat işi ile ilgili olarak katılan ile ifade ve sorgusunda belirttiği şekilde iş ilişkisi kurabilecek ölçüde yetkiye sahip bir çalışan olup olmadığı, böyle bir statüsünün bulunması halinde katılan beyanlarında belirtilen nitelikte sanıkça yapılmış bir girişim ve aksamanın vaki olup olmadığı, sanığın çalışanı olduğu şirket kayıtlarında araştırılması veya yetkili kimselerin dinlenmesi suretiyle belirlenmesi,
2- Katılan ile yapılan görüşmede hazır olduğu iddia edilen...'ün tanık olarak çağrılıp, sanığın katılana kendisini hangi sıfatla tanıtıp ne isteyip ne vaadettiği ve katılandan para, çalıştrılacak işçilere ait evrak ve araç alıp almadığının sorulmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/7407, K. 2016/3782, 30 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama