Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7499 K.2016/2378

a-Dolandırıcılık suçu nedeniyle;

5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 53 maddeleri gereğince sanığın 2 yıl hapis cezası ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

b-Resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle:

5237 sayılı TCK'nın 204/1, 53 maddeleri gereğince sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

2)Sanık ... için:

a-Dolandırıcılık suçu nedeniyle:

5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52, 53 maddeleri gereğince sanığın 2 yıl hapis cezası ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

b-Resmi belgede sahtecilik suçu nedeniyle:

5237 sayılı TCK'nın 204/1, 39, 53 maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde. “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.”, (b) bendinde de.

“Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne yer verilmiştir. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.