Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/750 K.2015/2150

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın hastanede çalıştığı, katılana sağlık raporu alıp Bağkur'dan emekli yapacağını söyleyerek katılandan üç farklı zamanda toplamda 3.900 TL para aldığı ve sonrasında katılanı devamlı oyaladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; dosya kapsamından sanığın katılanı sağlık raporu alarak emekli olmasını sağlayacağını söyleyip aldatarak kendisine menfaat sağlayıp atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1-Sanığın 10.05.2010 tarihinde talimat mahkemesinde alınan savunmasında hazır olan müdafiinin lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep etmiş olmasına rağmen TCK'nın 50, 51 ve 62. maddelerinin mahkemece tartışılmaması;

2- TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi,