Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7555 K.2016/6494

TCK'nın 37/1, 157, 158/1-f-son, 62, 52, 158/1-son, 62, 52/4, 53/1-3 maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis ve 12.166 TL adli para cezası, ayrıca sanık ... yönünden TCK'nın 58 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Birlikte suç işleme kararı ile hareket eden sanıkların, katılan ...'ın yetkilisi olduğu şirkete ait çalıntı bir çek yaprağını ele geçirerek 7.300 TL bedelli olarak doldurup, katılanın imzasını taklit etmek suretiyle sahte olarak tanzim ettikten sonra aldıkları kumaş karışılığında katılan ...'e verdikleri anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ...'un yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan

elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, gerek adli para cezasında, gerekse hapis cezasında; temel ceza 3 yıl hapis ve 120 gün adli para cezası olarak ; bu cezadan TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim ile 2 yıl 6 ay olarak belirlendikten sonra sanıkların aynı Kanunun 158/son maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 14.600 TL adli para cezası ile mahkumiyetlerine karar verildiği ve sanıklar hakkında bu kez de bu miktar üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak sonuç adli para cezası yönünden her iki sanık hakkında da 12.160 TL yerine 12.166 TL adli para cezasına hükmedilmek

suretiyle fazla ceza tayini,

2-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıkların her ikisi hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından öncelikle beş, altı ve yedinci paragrafların tamamen çıkartılarak bütün paragraflar bu şekilde teselsül ettirildikten sonra,

“120 gün”, “100 gün” ve “2.000 TL” ibarelerinin çıkartılıp yerlerine sırasıyla “ 730 gün”, “608 gün”ve “12,160 TL” ibarelerinin eklenmesi ve her iki suç yönünden de TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımdaki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması ve de TCK'nın 53. maddesinin (c) bendinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilme tarihine,