Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7614 K.2016/5656

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekstil işi ile uğraşan ve tanınmış bir firmanın sahibi olan katılanın, yurtdışına açılmak amacıyla İtalya pazarını tanıyan sanık ile komisyon karşılığı iş getirmesi hususunda anlaştığı, sanığın da bu anlaşma doğrultusunda yurtdışından bir firma ile irtibata geçip bu firmanın üretim siparişlerini katılana ilettiği, bir süre bu şekilde çalıştıktan sonra sanığın, katılanın firmasının bir çalışanı gibi kartvizit bastırıp firma adresini ve elektronik posta adresini kullanarak aldığı siparişleri başka firmalara yaptırıp haksız menfaat temin ettiği, böylelikle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1-Sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 10/05/2011 tarihli beraat kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 30/06/2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık savunması, tanık anlatımları, katılan beyanı ve diğer deliller nazara alındığında unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.