Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7714 K.2016/5701

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilerek kesinleştirildiği, ancak; sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın katılana kendini farklı bir isimde tanıtarak gümrük müdürlüğünde amcası olduğunu, bilgisayar almak isterse ucuz alması konusunda yardımcı olabileceğini söylediği, sanığın katılanla 400 TL karşılığında bilgisayar alması konusunda anlaştığı, katılanın sanığın hesabına parayı havale ettiği, farklı tarihlerde katılanın KDV ücreti olarak sanığa 140 TL, gümrük parası adı altında 130 TL, toplamda 670 TL para gönderdiği ancak sanığın bilgisayar göndermediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,