Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7742 K.2016/6568

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 05/10/2010 gün ve 2010/89 esas, 2010/281 karar sayılı kararı ile katılanın zararını giderme şartına bağlı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, sanığın bu karara ilişkin itirazı üzerine, mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının itiraz mercii tarafından kaldırıldığı, mahkemenin yeniden esasa kayıt ile 2011/169 esas ve 2011/386 karar sayılı ve 18/10/2011 günlü kararı ile sanığın bu suçtan 5237 Sayılı TCK'nın 204/1,62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, dosya kapsamı ile bu her iki kararın da dosya kapsamına dahil olduğu ancak mahkemenin 18/10/2011 tarihli ve 2011/169 esas, 2011/386 karar sayılı sanığın yokluğunda verilen kararının, sanığa mernis adresinde tebliğ edildiği, akabinde kovuşturma aşamasında verilen adrese TK 35'e göre tebliğ edildiği, sanığın bu karara yönelik temyizinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz talebinin 05/10/2010 günlü kararın, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükme ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

.... Tic. Ltd.

Şti.'ne ait olan ancak 11/07/2007 tarihinde bu firmanın ... ili, ... ilçesi, ...semtinde bulunan ofislerinde meydana gelen hırsızlık olayında çalınan çekler arasında bulunan 3700 TL meblağlı, 02/08/2007 tarihli, 493406 numaralı çekin sahte olarak düzenlendikten sonra sanık tarafından katılana aralarındaki ticari alışveriş nedeniyle elden teslim edilmek suretiyle verildiği, bu hususun tanıklarca doğrulandığı, sanığın bu alışverişi kabul etmeyerek komşusu...'nin katılandan mal alıp karşılığında bu çeki vermiş olduğunu savunduğu, ancak bu kişinin yapılan tüm araştırmaşlara rağmen bulunmadığı,

tanıkların da ...ile ... ortak iş yaptığını beyan ettiği, sanığın kendi adına kayıtlı ve kullandığı elefon numarasından suç tarihi öncesi ve sonrasında katılanla çok sayıda telefon görüşmesinin yapıldığının TİB kayıtları ile sabit olduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan menfaatin iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezalarına ilişkin bölümün çıkarılarak 370 tam gün adli para cezası, TCK'nın 62. maddesi ile indirim yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 308 gün adli para cezası,