KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/777 E., 2015/179 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
390 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin, bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılan ile sanık ...'in asker arkadaşı oldukları, sanıkların katılanı dolandırma konusunda anlaştıkları, sanık ...'in katılanı arayarak teyze oğullarının gömü altın bulduklarını söyleyerek satmaları konusunda yardımcı olmasını istediği, katılanın da bu teklifi kabul ettiği, bunun üzerine katılanın Denizli'ye geldiği,
sanık ...'in yanında teyze oğlu İsmail olarak tanıttığı sanık ... ile katılanı otogarda karşıladıkları, aynı günü sanıkların katılana numune olarak gerçek bir altın verdikleri, katılanın da numune altını sarraflara gösterdiğinde piyasada satılan altınlardan olduğunu öğrendiği ve sanıklar ile altın alma konusunda anlaştığı ve sanık ... ile bankaya giderek 10.000 TL kredi çektiği, katılanın birkaç gün Denizli'de kaldığı ve sanıklardan altınları almaya karar verdiği, olay günü katılan ile sanık ...'in dosyada belirtilen adreste gittikleri, burada katılanın sanığa 10.000 TL parayı verdiği,
sanığın bir bina göstererek bu binadan altınları alıp geleceğini söyleyip katılandan beklemesini istediği, ancak bir daha dönmediği, katılanın da sanıklara ulaşamadığı, böylece sanıkların hileli hareketlerle katılan aleyhine haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edildiği olayda, sanıklar ve katılanın beyanları, teşhis, dekont ve otel kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Katılana yönelik eylemin tarihi itibariyle, tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında uygulanan hapis cezaları alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezaları belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/777, K. 2015/179, 31 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama