Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7797 K.2016/5867

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, daha önce hiç oturmadığı ilçeye gelerek buradaki ilçe jandarma komutanlığında hiçbir görev yapmadığı halde araç galerisine giderek katılanın satışa çıkardığı aracı beğendiğini, ilçe jandarma komutanlığında uzman çavuş olduğunu ve eşinin hamile olması nedeniyle araca ihtiyacı olduğunu belirtip araç için katılanla pazarlık yaptığı, sanığın bu söylemlerine inanan ve oluşturulan bu güven kapsamında sanıkla pazarlık yapan katılanın aracını 6.500 TL’ye sanığa satımı konusunda anlaştığı,

sanığın 1.000 TL’yi pazartesi günü ödemek koşuluyla hiç oturmadığı ve daha sonra düzenlediği senede hakkında yapılması olası icra takibinden kurtulmak amacıyla bir ilçede bulunan yetersiz bir adres yazıp imzalayarak senedi katılana verdiği, aynı gün aracı alan sanığın bir süre sonra aracı harici olarak üçüncü bir kişiye sattığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verildikten sonra denetimli serbestlik tedbiri süresinin infazı kısıtlar şekilde 1 yıl olarak belirlenmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,