Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7807 K.2016/5620

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün savunmasında beyan ettiği adresine 05/07/2012 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 13/07/2012 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinden sonra olduğu anlaşılmış ise de, sanığın tebliğ tarihinde ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşıldığından temyiz isteminin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığın katılana ait pizza dükkanında kurye olarak çalıştığı, olay günü katılanın işyerinin hasılatı olan 3.030 TL'yi bankaya yatırmak üzere işyerinden çıkacağı sırada sanığın parayı kendisinin yatırabileceğini söylediği, katılanın da kabul etmesi üzerine parayı alarak işyerinden ayrıldığı, parayı bankaya yatırmadığı gibi bir daha işyerine de dönmediği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında cezaya hükmolunurken uygulanan TCK'nın 155/1 maddesinde hapis ve adli para cezası birlikte öngörülmesine rağmen sadece hapis cezasına hükmolunmuşsa da aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,