Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7870 K.2016/6440

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın olay tarihinden önce kimliği belirlenmesi nedeniyle soruşturma evrakı tefrik edilen ... isimli şahısla tanıştığı, yeni emekli olan ve iş kurmak isteyen katılana ...'un iş kurma aşamasında bulunan iki bayan ile tanıştırabileceğini söylediği ve randevulaşarak...

Başkent Öğretmenevinde katılanın sanıkla tanıştığı, sanığın kendisini ... olarak tanıttıktan sonra kurulacak işten % 15 pay alacağını, bunun için sermaye katkısında bulunması gerektiğini söylediği, bununla birlikte katılana...'da bir apartmanın giriş katının iş yeri olarak gösterildiği, katılanın ikna olarak sanık adına olan banka hesabına 5.000 TL para yatırdığı, ayrıca 31.000 TL parayı kendisini ... olarak tanıtan sanığa verdiği, sanığın parayı aldıktan sonra eski kayınbabasının ölüm haberinin geldiğini, acilen gitmesi gerektiğini belirterek katılanın yanından ayrıldığı, sonrasında katılanın sanığa tekrar ulaşamadığı,

bu suretle sanığın atılı dolandırıcılık suçunu işlediği beyanlar, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de; hapis cezasının kanuni sonucu olan bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 300 gün olarak tayin edilmesi,