Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7876 K.2016/6705

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçinin yanına yaklaşarak 1.000 TL miktarlı yabancı parasının olduğunu, Türk parası olarak değerinin 2.200 TL ettiğini söylediği, bu arada yanlarına yaklaşan temyiz dışı sanık ...’ın bu beyanı desteklediği, şikayetçinin bu beyanlara itibar ederek 1.000 TL ödeyerek parayı aldığı, sanığın 250 TL’yi iade ettiği, bu şekilde 750 TL para ödeyen şikayetçinin döviz bürosuna giderek parayı bozdurmak istediğinde, piyasada olmayan tedavülden kalkan yabancı paranın karşılığının olmadığını öğrendiği, bu şekilde sanığın şikayetçiyi dolandırdığı iddia edilen olayda;

Sanığın savunmaları, şikayetçi beyanı, tanık anlatımları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın şikayetçiyi dolandırdığı anlaşıldığından, atılı suçun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı çerçevesinde uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.