Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7903 K.2016/5951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür.

Sanık ...'in bakan...nın danışmanı ve sağ kolu olduğunu ifade ederek katılan ...'in kızı ...'ı ... Bankasında diğer katılan ...'ü ise ...Bankasında işe yerleştireceğini söyleyerek ayrı ayrı 4.000 USD aldığı, sanığın böyle bir danışmanlık görevinin olmadığı, bu şekilde sanığın kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördüreceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, katılan anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılanlara yönelik eylemlerinin yenilenen kasıt ile farklı eylemler ile oluşması karşısında; iki ayrı bağımsız dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53 maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı çerçevesinde uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,