KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/7909 E., 2016/4650 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- 1-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında; beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
2-Sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-d, 52/2,4, 53 maddeleri gereğince 4 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın ABD vatandaşı olduğu, Kemer’de tatil yaptığı sırada otelde kendisini doktor olarak tanıtan sanık ... ile tanıştıkları, sanığın bu bölgede ev veya arsa almaya ikna ettiği katılan ve eşini emlakçılık yapan ve aynı zamanda ...belediye meclis üyesi ve başkan yardımcısı olan sanık ...’in ofisine götürdüğü, burada katılanı ve eşinin sanık ...’in gösterdiği arsayı beğenmeleri üzerine 127.000 TL’ye anlaştıkları, katılanın arsa bedelini gönderdiği, sanık ...’in arsa sahibine vekaleten bilgisi ve talimatı ile taşınmazı tapuda sanık ...’ya devrini yaptığı, kısa süre sonra bu sanığın verdiği vekalet ile sanık ...’e arsa devrinin yapıldığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı dolandırdıkları iddia edilen olayda;
Sanık ..., katılan ile aralarındaki irtibatı sağlayan sanık ... arasında düzenlenen 15.02.2008 tarihli yazılı sözleşmeye göre, dava konusu taşınmazın bedelinin satıcıya ödendiği, katılanın satıcıya güvenmemesi nedeniyle verdiği vekaleti iptal etmeden taşınmazın güvendikleri bir kişiye devri konusunda talimatının bulunduğu, bu amaçla güvendikleri bir kişi olan sanık ...'ya devrin yapılması için tüm sorumluluğu aldığına dair sanık ...'nın beyanı üzerine sanık ...'in taşınmazın sanık ...'ya devrini gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında;
sanıklar Kerim, Hakkı ve Bahaeddin hakkında cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraate, sanık ... hakkında ise suçun sübuta erdiği anlaşıldığından mahkumiyete yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/7909, K. 2016/4650, 14 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama