Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/7912 K.2016/7449

TCK'nın 165, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile hak yoksunluğu Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince, ayrı ayrı 10'ar ay hapis ve 1.660,00'ar TL adli para cezası ile hak yoksunluğu.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanası gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılanın işyerinde çalışan sanıklar ... ve ...'in işyerinde üretilen bir kısım tişörtleri diğer sanık ...'e sattıkları bu sanığın da tişörtleri hırsızlık malı olduğunu bilerek aldığı ve temyiz dışı sanık ...'e sattığı bu şekilde sanıklardan ... ve ....'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak sanık ...'in de suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçlarını işlediğinin kabul edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararı bakımından:

Sanık savunmaları,katılan beyanı, telefon görüşme dökümleri ile tüm dosya kapsamından suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

b-TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "83 GÜN" ve "1.660 TL." ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN",

"4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararları bakımından: a-Sanık ...'ın suçlamaları reddedip çalıştığı firmanın mallarını taşımadığını beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması bakımından sanığın katılanın işyerindeki görevinin ne olduğunun ve suça konu tişörtlerin görevi nedeniyle sanığa tevdii edilip edilmediğinin belirlenip delillerin buna göre değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme ve yanlış gerekçeyle yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, b)Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi ve yine TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından;

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,