Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8055 K.2016/6035

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın arkadaşı olan sanığa bir araç satın almak istediğini söylediği, sanığın da tanıdığı olan ...'in tamircideki aracını katılana gösterdiği ve aracın sahibi ile görüştüğünü, 6.700 TL peşin geriye kalanı senet olmak üzere 11.000 TL karşılığında aracı satacağını, bankadan parayı çektikten sonra araç sahibinin notere geleceğini söylediği, bankadan para çeken katılana pazarlığı kendisinin yaptığını söyleyip 6.700 TL'yi aldığı, yolda telefonla konuşmak için uzaklaştığı ve geri dönmediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,