Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8065 K.2016/7591

Sanık ... hakkında verilen cezanın TCK'nın 58 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in Erzincan ilinde beton üretimi işi yaptığı ve sanık ...'in katılanın yanına gelerek İskenderun'da ihraç fazlası demir çelik olduğunu, tonunu 550-600 TL olduğunu ve demirlerin faturaları olduğunu söyleyerek telefonda kendisini İskenderun Demir Çelik Fabrikasının müdürünün yeğeni Ahmet olarak tanıtan diğer sanık ... ile konuşturduğu, katılanın bu olaylar üzerine ikna olması üzerine İsmail ile birlikte İskenderun'a gitmek üzere yola çıktıkları, Hatay Kırıkhan'da kendisini Ahmet olarak tanıtan ...'in karşıladığı,

sanık ...'nın demir çelik fabrikası müdürü eniştesi ile konuştuğunu, İskenderun'da buluşacaklarını söyleyerek hep birlikte İskenderun'a geldikleri ve bir lokantaya oturdukları, sanık ..., sanık ... ve kendisini fabrikanın satış müdürü olarak tanıtan ...'ın geldiği, satış konusunda anlaştıkları, sanık ...'ın demir bedelinin %23 ünün peşin olarak yatırılmasını gerektiğini söylediği, katılanın ise 200 ton demir almayı kabul ettiği, katılanın sanıkların bildirdiği sanık ...'ya ait hesaba üç seferde toplam 59.000 TL yatırdığı, sanıkların katılana demir göndermedikleri ve katılana anlattıkları hususların hayali olduğu,

sanık ...'da gönderilen parayı diğer sanıklara paylaştırdığı, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda, sanıkların tevil yollu ikrara dayalı savunmaları, katılan anlatımları, teşhis tutanakları, dekont örnekleri ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.