Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8080 K.2016/6006

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in olay tarihi itibariyle ...Ltd.Şti.'nin ortağı ve yetkili temsilcisi olduğu, "..." isimli emlak dükkanının şirket tarafından işletildiği, sanığın... İli, ... İlçesi, ...Köyü 1174 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan ve... Ltd.Şti tarafından inşa edilen 4 nolu bağımsız bölümün yabancı uyruklu katılana satımı hususunda aracılık yaptığı, buna göre, katılanın ...

Noterliği'nin vekaletnamesi ile adına taşınmaz alım-satımı yapılması için sanığa vekaletname verdiği, yine 673 Euro kaporayı elden sanığa teslim ettiği, 120.000 Euro daire bedeli, 3.870 Euro Komisyon ücretinide katılanın sanık hesabına banka havalesi ile gönderdiği, katılandan toplam 132.870 Euro parayı daire müteahhidi olan...Ltd.Şti'nin yetkilisi olan ...'na ödemesi gereken sanığın paranın 19.000 Eurosunu ödemediği, katılanın tapu işlemlerinin yapılabilmesi için 19.000 Euro parayı ikinci kez müteahhit şirket yetkilerine ödemek zorunda kaldığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18/06/2013 tarih ve 2012/15-1351 Esas ve 2013/328 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir.

Ancak, hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Sanığın satış bedelinin büyük kısmını ödemiş olması ödenmeyen kısmını suç tarihindeki değeri nazara alınarak TCK'nın 3. maddesi uyarınca orantılılık esasına göre temel cezanın teşdiden belirlenmesinde isabetsizlik bulunmamakta ise de, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler somutlaştırılmadan ve bu kriterler esas alınmadan, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine uygun bir şekilde bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında, tayin edilen temel cezaların asgari haddin çok üzerinde tayini,

2-TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,