Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/814 K.2015/366

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir. Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; katılan ile sanığın akraba oldukları, sanığın katılandan aldığı 07/09/2007 tarihli ... Noterliği ile 14/02/2008 tarihli...Noterliği tarafından hazırlanan düzenleme şeklinde vekaletname ile katılana ait ...ilçesi ...

Köy hudutları dahilindeki (1-2 pafta 215 ve 1131 parsele kayıtlı) taşınmaz hisselerini 16/10/2007 ile 09/05/2008 tarihlerinde satmasına rağmen, taşınmazların satış bedelinin tapuda düşük gösterildiği ve katılana ödemeyerek uhdesinde tuttuğunun iddia edildiği olayda; sanığın alınan beyanlarında söz konusu taşınmazı sattığını ve parasını almasına rağmen katılana vermediğini ikrar etmesi karşısında, sanığın fiilinin TCK'nın 155/1. maddesi kapsamında güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,