Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8156 K.2016/4827

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın aynı işyerinde çalıştıkları dönemde sanığın olay tarihinde görüşme yapmak için katılandan cep telefonunu isteyerek aldığı ve iade etmediği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanın cep telefonunu sanığa vermesinin ardından işyerinden ayrılması ve olay günü telefonun kendi rızasıyla sanıkta kalmasını sağladığı şeklinde gerçekleşen olayda katılanın zilyedliği devir iradesi bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,