Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8194 K.2016/5754

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tanık ... adına tahsisli büfenin işleticiliğini yaptığı, büfenin belediye zabıtasınca 07/07/2010 tarihinde mühürlendiği, mühürü sökerek çalışmaya devam eden sanığın, büfeyi kendine ait gibi ve aslında mühürlü olduğunu da katılandan gizleyerek, 11/02/2011 tarihinde sözleşme düzenleyip 29,000 TL karşılığında katılana devrettiği, sanığın hileli hareketlerle katılandan haksız menfaat sağladığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,