Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8201 K.2016/6361

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in vatandaşı olan katılana deterjan satışı için teklifte bulunduğu ve katılanın bu teklifi kabul ettiği, suç tarihinde ...ilçe merkezinde bulunan bir pastanede sanık ...'in yanında kendisini...olarak tanıtan diğer sanık ... ve kendisini çoban olarak hitap edilen sanık ...'la birlikte katılanla buluştuğu, deterjan alımı için katılanın sanık ...'e 16.000 TL teslim ettiği, daha sonra sanıklar ... ve ...'in katılan ve sanık ...'i çevre yolu üzerinde bulunan bir depoya gönderdikleri, burada deponun anahtarı için katılan ve sanık ...'in beklediği ve sanık ...'in de katılanı bir süre oyalayarak ortadan kaybolduğu,

bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, katılan anlatımı, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53 maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı çerçevesinde uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların ve katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 265 gün olarak tayin edilmesi,