Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/83 K.2015/1038

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın sahibi olduğu, şoförlüğünü sanık ...'in yaptığı...plakalı kamyon ile şoförlüğünü kardeşi olan sanık ...'ın yaptığı ... plakalı kamyon ile katılan şirketin nakliye işlerini yürüttüğü, bu kapsamda ... şirketine ait yükleri fabrikadan teslim almak üzere sanıklar... ve ...'un farbrikaya gittikleri, fabrikadaki yüklemenin gecikmesi nedeniyle sanık ...'un daha önceden tanıdığı sanık ... ile arkadaşı ... isimli şahıslarla konuşarak yükleri teslim alıp kamyonları garaja bırakmalarını istediği,

sanık ... ve ...'in bu teklifi kabul etmeleri üzerine sanıklar... ve ...'un kamyonların anahtarları ile ruhsatlarını bırakarak ayrıldıkları,...plakalı kamyonu içerisinde bulunan 15.500 kg ve 27.056,35 TL değerindeki ... birası ile teslim alan sanık ... ve ...'in kamyonu önce garaja park ettikleri, ancak yarım saat sonra yüklü kamyonla birlikte garajdan ayrıldıkları, kamyonun bir gün sonra... ilçesinde boş bir vaziyette terk edilmiş olarak bulunduğu, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair, her türlü şüpheden uzak mahkumiyete yeterli delil bulunmaması gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ve tanık beyanları, olay ve teslim tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

b) Sanığın tekerrüre esas başka mahkumiyeti bulunduğu halde suç tarihinden sonra kesinleşmiş olan ve bu nedenle tekerrür oluşturmayan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/792 E - 2006/936 K. sayılı ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekiliyle, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.

Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “100 gün” ve “2.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle; yine sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "...

Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2002/482 E. - 2004/129 K. sayılı ilamı ile mükerrir olan sanık hakkında hükmedilen cezanın TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmasa da, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,