Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8317 K.2016/6322

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kendisini doktor olarak tanıtan ve gerçek kimliğini gizleyen sanığın, internet ortamında katılan ile tanışıp bir süre görüşerek arkadaş olduktan sonra, doktorlar tarafından kurulan bir kooperatifin olduğunu ve söz konusu kooperatife üye olmak suretiyle ev sahibi olabileceğine dair yalan söyleyerek bu duruma inandırdığı katılandan, muhtelif tarihlerde, ... havalesi yoluyla ve sözde kooperatif ödemesi adı altında toplam 56.700 TL para almak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına, tanıkların anlatımlarına, para gönderim makbuzlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, sabit görülen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,