Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8348 K.2016/5282

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ayrı günlerde yolda yürürken mağdurların yanına saat sorma bahanesi ile yaklaşarak yan sokakta koli taşınmasına yardımcı olup olamayacaklarını sorduğu, sokağa giderken kendi telefonu ile konuşuyor görüntüsü verip mağdurlara şarjının bittiğini söyleyerek mağdurların cep telefonlarını aldığı, kendi hattını taktığı telefonlar ile pasajda tuvalete gittiğini söyleyip mağdurların yanından uzaklaştığı, döndüğünde ise telefonu tuvalete düşürdüğünü söylediği ve mağdurlara sahte telefon numarası ile işyeri adresi verip uzaklaştığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın hileli davranışlarla katılanlardan cep telefonlarını aldığını ikrar etmiş olması ve zilyetliğin hileli davranışlarla sanığa geçtiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarıyla ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,