Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8363 K.2016/6277

5237 sayılı TCK’nın 86/2, 62. maddeleri uyarınca neticeten 2.000 TL adli para cezası 2-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan dolayı; 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 168/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 240 TL adli para cezası, 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın ertelenmesi, sanık hakkında 2 yıl 6 ay denetim süresinin belirlenmesi.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... tarafından işletilen işyerinde kasiyer olarak çalışan sanığın, müşteriler tarafından satın alınan bir kısım ürünlerin barkodlarını okutmayarak bu şekilde sattığı ürünler için aldığı paraları kasaya koymayıp uhdesine geçirdiğinin ve bu olay nedeni ile tartıştığı işyeri muhasebecisi olan diğer katılan ...’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığının iddia edildiği somut olayda;

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2.1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında ısrarla “üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, müşterilerden aldığı parayı cebine koymak için müşterilere fiş kesmediği hususunun doğru olmadığını, kasa bozuk olduğu için rulo bitince bazen rulo olmadan işlem yaptığını, ancak be şekilde müşterilerden aldığı paralar kasaya işlendiği için kasada açık çıkmadığını” beyan etmesi, dosya içerisinde bulunan 26/03/2011 tarihli CD izleme tutanağında “sanığın fiş vermediği müşterilerden aldığı parayı kasaya koyduğunun” belirtilmiş olması,

katılanların sanığın olay sonrasında kendisi ile görüşüldüğünde eylemini kabul ettiğini ve buna ilişkin kendi el yazısı ile bir tutanak düzenlediğini ileri sürmelerine karşın tanık olarak dinlenen işyeri çalışanı ...’nın sanıkla yapılan görüşme sırasında sanığın kendisine atfedilen eylemi inkar ettiğini beyan etmesi,

yine sanık tarafından yazıldığı bildirilen kasa açığının ne şekilde ve hangi tarihte oluştuğunun dosya kapsamından net bir şekilde anlaşılamamış olması karşısında üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemeyen sanık hakkında bu suçtan dolayı beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-5271 sayılı CMK'nın 175. maddesinde iddianamenin kabulü ile kamu davasının açılmış sayılacağı ve kovuşturma evresinin başlayacağının belirtildiği, dosyada bulunan ibraname başlıklı belgeye göre sanığın kendisine atfedilen olunan zararı 14/03/2011 tarihinde giderdiği, açılan kamu davası sonucunda ise iddianamenin kabulüne dair kararın 20/05/2011 tarihinde verilmesi karşısında sanığın zararı soruşturma evresinde gidermiş olduğu, buna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekirken aynı Kanun'un 168/2 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

c-5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca para cezalarının ertelenemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezası ile birlikte hükmedilen adlî para cezası yönünden bir ayrım yapılmadan yazılı şekilde erteleme kararı verilmesi,

d-Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, yasal ve yeterli herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin, ertelemeye dair denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

e-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulama yapılması zorunluluğu,