Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/8453 K.2016/7086

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara kendisini İzmir Gümrük Muhafaza Başmüdürlüğünde kıdemli şef ve müdür olarak tanıtıp katılanlar Eşref ve Altan'a kendilerini, katılan ...'ye ise kızını işe aldırabileceğini söyleyerek kandırıp, masraf adı altında katılan ...'den 350 TL, katılan ...'den 500 TL, katılan ...'dan 320 TL para aldığının anlaşıldığı, böylece dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 18 gün olarak tayin edilmesi,